Derkenar

Ve denize bakarak haykıra haykıra saatlerce ağladı.

İçinden bir ses çocuğa soruyordu: “Ağlayacak mısın?" “Hayır" diyordu çocuk. "Niçin ağlayayım? Hakkım var mı ki? Tembellik bende; herkesin söylediğine göre sinsilik, muzırlık bende. Görünürde sınıf arkadaşımı benim düşürdüğüm göz önündeyken öncesinde arkadaşın bana kötü söz söylediğine nasıl inansınlar, insanlar haklı olarak,? En güvendiğim kişinin bile bana inanmadığı yerde ağlamak gereksiz” dedi içindeki sese ve o gün karar verdi ağlamayacaktı.

Sözünü tuttu, kendisine bir nebze de olsa ferahlık verecek bu fıtri eylemi engelledi. İşsiz kaldı; parasız kaldı; içindeki ses hep pusuda: “Ağlayacak mısın?” “Hayır, dedi ve soruyu sözüne motivasyon saydı. Dayak yedi haksız yere; yine tuttu kendini. Hayatının devamında beşeri birçok badireler atlattı. Hep o iç ses ve aynı olumsuz cevap. Birçok iş değiştirdi. Şimdi orta yaşlarda olan eski çocuk sözünü hiç bozmadı. Yaşına ve fiziğine uygun olmayan işlerde çalıştı. Akşam evinde, gülümsedi evdekilere, her adımında ayak tabanları sızlarken. Eve gelirken yol boyunca aynı içten gelen soru ile bilenmişti.

Derken işler yoluna girer gibi oldu; iyi denecek seviyeye geldi. İçses de pek duyulmuyordu artık. Ev alınmıştı, çocuklar büyümüştü. Velhasıl işlerin tıkırında olduğu bir zaman diliminde adam, kadim dostu içsesi merak etti. Yokladı kendini, içinden bir fısıltı yakalamak için gecelerce. Buldu sonunda kendini unutulmuş hisseden dostunu, beyninin çokta kıvrık olmayan kıvrımlarından birinde. Arkadaşı sitemle “Hayırdır niye aradın? Hiç beni dinlemezdin.” deyince adam da ona çıkıştı artık ağlayıp ağlamayacağını sormuyor diye. Adam aslında çok yorulmuştu ve yorulmak değil de ne için yorulduğunu bilmiyordu., Bu kadar kendini paralamanın gereği var mıydı? diye içsesle birlikte sorup durdular birbirlerine. Sordukça daha huzursuz oldu adam yanıtsızlıktan.

Bir sabah yataktan kalktı; içindeki huzursuzluk biraz gevşemişti ve birden ilham geldi “Buldum” dedi. Hemen kadim dostu içsese de "buldum" dedi ama sürpriz olsun diye ne bulduğunu söylemedi. Çıktı evden; atladı arabasına; içindeki patlamaya hazır yanardağı kontrol altında tutmaya çalışarak vurdu sahil yoluna . Sarıyer’den kıvrılıp Uskumruköy’de, yolun denize doğru bir kıvrımında aracı park etti. Ve denize bakarak haykıra haykıra saatlerce ağladı. (27 Nisan 2023)